Zinloos geweld, zinvol cadeau
Met Sinterklaas – en rond die tijd ook heilig overtuigd dat het van Sinterklaas is – kreeg ik een bedelarmband van Pandora. Een machtig mooi cadeau, je kunt er immers een heel persoonlijk sieraad van maken. Een kwestie van de juiste bedels van de juiste personen ontvangen…
Met nieuwjaar werd een vriendin van me compleet in elkaar geslagen door een aantal buurtgenoten. Waarom? Omdat ze in een karretje rijdt? Een scootmobiel? Omdat ze anders is door dystrofie te hebben? Omdat een aantal van die fijne buurtgenoten nu eenmaal de pik op haar hebben? Waarom? Op die vraag bestaat geen antwoord. Bestaat er überhaupt wel een passend antwoord op de vraag waarom mensen een ander mens compleet in elkaar meppen?
Diezelfde vriendin hielp me vandaag met mijn boodschappen. Sinds begin januari heb ik een oppashond rond banjeren in huis, die voor zo’n twee weken zou blijven. Inmiddels zijn we een maand verder en banjert die kleine juffer nog steeds door mijn huis heen. Op zich geen probleem, maar mevrouw kan niet alleen blijven en daardoor is boodschappen doen geen makkie. Nu is boodschappen doen voor een paniekgestoorde sowieso al geen pretje, want simpel even naar de supermarkt is het voor mij nooit!
Blij was ik dat Patricia voorstelde met de auto naar Overvecht te rijden. De honden kunnen dan achterin de auto vertoeven zonder de hele boel bij elkaar te keffen (nadat ze flink hebben gerend uiteraard), ik kan naar de megagrote Appie Heijn en Patricia op haar beurt moest bij de dierenwinkel zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Ieder ging zijn eigen route en we zouden elkaar voor de Appie treffen. In de supermarkt brak het angstzweet me spontaan uit, maar trots als een pauw kwam ik met een volle boodschappentas de winkel weer uit. Paniekgestoord of niet, dat had ik toch mooi maar even gedaan!
In de auto duwde Patricia een pakje in mijn handen. “Ach jij gek!” was mijn protest. “Zal ik het nu openmaken of zal ik het voor thuis bewaren?” Tja, mijn protest was niet van heel lange duur. Het is altijd leuk een cadeautje te krijgen, niet?! Ik peuterde het pakje dan ook gretig open en even sprongen de tranen in mijn ogen. Een ‘goede doelen’ – bedel van Pandora, de bedel tegen zinloos geweld. Van een mij zeer dierbare vriendin die dat zinloze geweld aan den lijve heeft moeten ondervinden.
Zinloos geweld, bestaat er eigenlijk zinvol geweld? Ook een vraag waar ik geen antwoord op heb. Een Hitler de keel doorsnijden gedurende de Tweede Wereldoorlog, mag je dat onder zinvol geweld scharen? Het had de wereld heel wat ellende bespaard, dat wel. Maar is geweld niet altijd zinloos? Kan iemand mij een zinvolle betekenis geven van geweld?
De bedel hangt aan mijn armband en mijn armband is er weer een stuk persoonlijker op geworden. Deze bedel zal ik met trots dragen, zeker met de wetenschap van wie ik hem cadeau heb gehad. Een groots cadeau van een kanjer van een meid!
Tegen zinloos geweld, tegen alle geweld.
