Het meest lastige wat er bestaat, mijn inziens, is iets vertellen over jezelf. Het moet niet te positief zijn – dat klinkt immers zo verwaand – en niet te negatief – want we willen het wel gezellig houden. Dus vertel iets over jezelf in een kort aantal woorden…

Daar zit ‘m nu net mijn eerste probleem, ik ben niet van het korte en bondige. Ik ben een normale, praatgrage, meestal vrolijke en optimistische Hollandsche deerne. Daarnaast ben ik ook nog professioneel hijgster, wat men in medische kringen “een chronische paniekstoornis met agorafobie” noemt. Met andere woorden barst ik in gehijg uit als ik de straat op moet en sta ik dan doodsangsten uit. Irreële angsten, dat dan weer wel, maar ook irreële angst voelt verdamde akelig.

Sinds jaar en dag ben ik in het bezit van een grommend, brommend en blaffend monster – Max genaamd – waardoor ik dagelijks de deur uit zal moeten. Het is niet overdreven als ik zeg dat die hond mijn redding is op velerlei gebied. Vele mensen met een paniekstoornis raken in een sociaal isolement. Door Max heb ik een gevarieerde vriendenkring opgebouwd, die aan alle kanten begrip hebben voor mijn handicap. Kwestie van eerlijk zijn over je tekortkomingen doet daarbij een hele hoop.

Ondanks mijn gehijg en mijn impulsiviteit ben ik verder een normaal persoon – denk ik althans. Net als ieder andere paniekgestoorde. Dus paniekgestoorden, verenigt u! Ga niet thuis weg zitten kwijnen in een hoekje! Houdt de moed erin en zie er de humor van in. Het maakt het leven net een stukje gemakkelijker.